اشعار و غزلیات حافظ درباره نوروز

نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی
که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی

من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش
که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی

چنگ در پرده همین می‌دهدت پند ولی
وعظت آن گاه کند سود که قابل باشی

در چمن هر ورقی دفتر حالی دگر است
حیف باشد که ز کار همه غافل باشی

نقد عمرت ببرد غصه دنیا به گزاف
گر شب و روز در این قصه مشکل باشی

گر چه راهیست پر از بیم ز ما تا بر دوست
رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی

حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد
صید آن شاهد مطبوع شمایل باشی

شعری از مولانا در مورد نوروز

دی شد و بهمـــن گذشت فصل بهاران رسید     

   جلوه ی گلشن بـه باغ همچو نگاران رسیـــــد

زحمت سرما و دود رفت به کور و کبود                 

         شاخ گل سرخ را وقت نثاران رسید

باغ ز سرما بکاست شد ز خدا دادخواست             

         لطف خدا یار شد دولت یاران رسید

 

                                                                                            منبع:  مولانا / گزیده ای از غزل شمارهٔ ۸۹۱